เทรดทองคำมาสิบปี นิสัยการจดบันทึกการเทรดของผมเปลี่ยนมาสามรอบ ตอนแรกจดค่าอินดิเคเตอร์เต็มไปหมด หลังพบว่าไม่ได้ใช้เลย สองปีต่อมาจดแค่กำไรขาดทุน ผลคือผิดซ้ำเดิม ตอนนี้สมุดบันทึกของผมมีแค่ห้าช่อง เขียนห้านาทีเสร็จ แต่ทุกช่องแลกมาด้วยเงินจริง
หนึ่ง ช่วงเอเชีย ยุโรป อเมริกา เคลื่อนไปที่ตำแหน่งไหน
ก่อนเปิดตลาดทุกวัน ผมลากสามเส้น: จุดสูงสุดเมื่อวาน จุดต่ำสุดเมื่อวาน ราคาปิดเมื่อวาน แล้วแบ่งสามช่วงเวลาบันทึกพฤติกรรมราคา
ช่วงเอเชีย (6 โมงเช้าถึงบ่าย 2 เวลาปักกิ่ง) ผมดูว่ามันไปแตะจุดสูงต่ำเมื่อวานไหม ถ้าช่วงเอเชียเบรกจุดสูงเมื่อวานแต่ปริมาณเบา ผมมักไม่ไล่ เพราะลอนดอนเปิดมักย้อนกลับมา พฤศจิกายนปีที่แล้ววันหนึ่ง ช่วงเอเชียดึงจาก 2650 ไป 2662 เบรกจุดสูง ผมตาม 0.5 ล็อต long ผลคือลอนดอนเปิดกระแทกกลับ 2653 สต็อปโดนตั้งแต่นั้นบันทึกผมเพิ่มช่อง: เบรกช่วงเอเชียมีปริมาณไหม เบรกไม่มีปริมาณ ผมยอมรอย้อนกลับ
ช่วงยุโรป (บ่าย 3 ถึง 5 ทุ่ม) เป็นช่วงที่ผมเทรดหลัก บันทึกจดสองอย่าง: หนึ่ง ช่วงสูงต่ำชั่วโมงแรกหลังยุโรปเปิด สอง ช่วงนี้ทับซ้อนกับช่วงเอเชียไหม ทับซ้อนหมายถึงตลาดรอ ไม่ทับซ้อนหมายถึงฝั่งหนึ่งดัน ช่วงอเมริกา (2 ทุ่มครึ่งถึงเที่ยงคืน) ผมเน้นจดแท่ง 15 นาทีแรกหลังประกาศข้อมูลปิดที่ไหน วัน Non-farm ผมมักจดไม่เทรด เขียนส่วนเบี่ยงเบนจริงกับคาดไว้ ไว้ทบทวนสัปดาห์หน้า
สอง ระยะสต็อปกับจำนวนล็อต ต้องเขียนคู่กัน
ข้อนี้ผมขาดทุนสองปีถึงเข้าใจ แต่ก่อนบันทึกเขียนแค่ "สต็อป 2640" ไม่เขียนล็อต ย้อนดูไม่รู้ว่าความเสี่ยงเทรดนั้นเท่าไร ตอนนี้ทุกออเดอร์ผมเขียนคงที่: ราคาเข้า ราคาสต็อป ระยะสต็อป (ดอลลาร์) ล็อต ความเสี่ยงต่อออเดอร์เป็นเปอร์เซ็นต์บัญชี
ยกตัวอย่าง พุธที่แล้วช่วงยุโรป ราคาทดสอบ 2638 ซ้ำ ผมตัดสินแนวรับได้ผล เข้า long 2639.5 สต็อป 2634.5 ห่าง 5 ดอลลาร์ ตามกฎความเสี่ยงไม่เกิน 1% บัญชี ตอนนั้นบัญชี 5 หมื่นดอลลาร์ 1% คือ 500 ดอลลาร์ สต็อป 5 ดอลลาร์เท่ากับ 0.1 ล็อต (ทอง 1 ล็อต 1 ดอลลาร์เคลื่อนไหว 100 ดอลลาร์ 0.1 ล็อตคือ 10 ดอลลาร์ 5 ดอลลาร์คือ 50 ดอลลาร์...เดี๋ยว ผมคำนวณผิดตรงนี้ 0.1 ล็อตสต็อป 5 ดอลลาร์คือ 50 ดอลลาร์ ไม่ใช่ 500 ผมเข้าจริง 1 ล็อต สต็อป 5 ดอลลาร์พอดี 500 ดอลลาร์) คำนวณล็อตผิดแบบนี้ผมทำไม่ใช่ครั้งเดียว ดังนั้นบันทึกบังคับเขียนสูตร: จำนวนเงินเสี่ยง ÷ (ระยะสต็อป × 100) = ล็อต เขียนออกมาไม่ผิด
ระยะสต็อปผมคุม 4 ถึง 8 ดอลลาร์ เกิน 8 ดอลลาร์ หมายถึงตลาดวุ่นเกินหรือจุดเข้าผมแย่เกิน สองกรณีนี้ผมยอมแพ้ทันที ต่ำกว่า 3 ดอลลาร์โดนกวาดง่าย โดยเฉพาะช่วงเอเชีย
สาม อารมณ์: ตัวอักษรเดียวพอ
บรรทัดสุดท้ายบันทึกผมเขียนตัวอักษร: A B C A คือทำตามแผน B คือลังเลแต่ไม่เละ C คือหุนหันหรือเทรดแก้แค้น
ความถี่ C สัมพันธ์สูงกับกำไรขาดทุนเดือนนั้น กันยายนปีที่แล้วผม C สามวันติด เดือนนั้นสุดท้ายขาดทุน 6% ครั้ง典型ที่สุด: กลางวัน short 2655 โดนสต็อป ตอนกลางคืนช่วงอเมริกาเห็นราคากลับ 2658 รู้ว่าไม่มีสัญญาณ ยังเข้า short 0.5 ล็อต ผลดึงไป 2665 ขาดทุนอีก บันทึกตัว C นั้นผมจำได้ถึงตอนนี้
ตอนนี้ผมตั้งกฎ: วันไหนมี C สองครั้ง ปิดคอมทันที วันรุ่งขึ้นเทรดเดโมเท่านั้น กฎนี้เขียนบรรทัดแรกแม่แบบบันทึก เห็นทุกวัน
สี่ ทบทวนสัปดาห์ละครั้ง สำคัญกว่าเขียนทุกวัน
เขียนทุกวันแล้วจบ นั่นคือบันทึกรายวัน วันเสาร์เช้าผมใช้ครึ่งชั่วโมงเปิดดู: วันไหน A มากที่สุด โครงสร้างราคาวันนั้นมีอะไรเหมือนกัน ก่อน C ผมมักเห็นอะไร ละเลยอะไร ปีที่แล้วผมพบกฎ: ออเดอร์ที่ผมเข้าช่วง 15 นาทีก่อนยุโรปเปิด win rate ต่ำกว่าชัดเจนเมื่อเทียบรอหลังเปิด 30 นาที การค้นพบนี้เปลี่ยนเวลเข้าโดยตรง ไม่เปลี่ยนอินดิเคเตอร์เลย
บันทึกไม่ใช่เขียนให้ใครดู แต่เป็นหลักฐานให้ตัวเองสามเดือนข้างหน้า ตลาดมีโอกาสทุกวัน แต่เงินและสมาธิผมจำกัด จดห้าอย่างนี้อย่างน้อยรับประกันว่าหลุมเดิมไม่เหยียบครั้งที่สาม