ครั้งนั้นฉันเกือบทำพลาดซ้ำอีก
คืนหนึ่งในเดือนพฤศจิกายน 2023 ตลาดสหรัฐเพิ่งเปิด ราคาทองคำแกว่งตัวแถว 1948 ฉันคาดว่าจะทะลุ 1955 จึงตั้งคำสั่งซื้อที่ 1951 โดยตั้ง stop loss ที่ 1945 ห่าง 6 ดอลลาร์ ปริมาณ 0.5 ล็อต ผลปรากฏว่าราคาพุ่งขึ้นไปถึง 1953 แล้วร่วงลงอย่างรวดเร็ว ชน stop loss โดยตรง ขาดทุน 300 ดอลลาร์ นี่ควรเป็นการตั้ง stop loss ปกติ แต่ตอนนั้นฉันคิดว่า "มองทิศทางถูกแล้ว แค่โชคไม่ดี" จึงเข้าคำสั่งซื้ออีกครั้งที่ 1948 ทันที เพิ่มปริมาณเป็น 1 ล็อต ตั้ง stop loss เพียง 3 ดอลลาร์ ราคายังคงลงต่อไปถึง 1945 ชน stop loss อีกครั้ง ขาดทุน 300 ดอลลาร์ ตอนนั้นฉันเริ่มมีอารมณ์แล้ว ในใจมีเพียงความคิดเดียว: ต้องเอาทุนคืนมา ฉันจึงเปิดคำสั่งขายที่ 1943 ตั้ง stop loss 4 ดอลลาร์ ผลคือราคาดีดกลับไปที่ 1947 ชน stop loss เป็นครั้งที่สาม ภายในครึ่งชั่วโมงขาดทุนเกือบ 1,000 ดอลลาร์
คืนนั้นฉันเทรดทั้งหมด 7 ครั้ง ขาดทุน 2,800 ดอลลาร์ หลังจากทบทวนพบว่ามีเพียงครั้งแรกที่ตรงตามระบบ อีก 6 ครั้งล้วนเป็นการเทรดแก้แค้น ฉันไม่ได้ไม่รู้ถึงอันตรายของการเทรดแก้แค้น แต่เมื่ออยู่ในสถานการณ์จริง แรงกระตุ้นที่ว่า "ต้องเอาคืนเดี๋ยวนี้" แทบจะควบคุมไม่ได้
กฎเหล็กสามข้อที่ฉันตั้งให้ตัวเอง
หลังจากนั้นฉันหยุดเทรดหนึ่งสัปดาห์เพื่อทบทวนโดยเฉพาะ ฉันพบว่าจุดกระตุ้นการเทรดแก้แค้นของฉันมักคือ: หลังขาดทุนหนึ่งครั้ง รู้สึกว่าตลาดติดหนี้คำอธิบายกับฉัน เพื่อทำลายวงจรนี้ ฉันจึงตั้งกฎสามข้อให้ตัวเอง จนถึงตอนนี้ใช้มาเกือบปีแล้ว ผลชัดเจนมาก
ข้อแรก: ขาดทุนรายวันถึง 2% บังคับปิดคอมพิวเตอร์ บัญชีของฉันคือ 50,000 ดอลลาร์ 2% คือ 1,000 ดอลลาร์ แต่ก่อนมักคิดว่า "ให้โอกาสอีกครั้ง" ตอนนี้ขอเพียงวันนั้นขาดทุนถึงเส้นนี้ ไม่ว่าจะเวลาไหน ปิดสถานะและปิดซอฟต์แวร์ทันที มีครั้งหนึ่งตลาดลอนดอนเพิ่งเปิด ฉันตั้ง stop loss สองครั้งติด ขาดทุนกว่า 900 ครั้งที่สามคิดจะเล่น rebound แต่คิดถึงกฎจึงหยุด ผลคือหลังจากนั้นราคาทองคำลงทางเดียว หากฉันเทรดต่ออาจขาดทุนมากกว่านี้
ข้อสอง: หลังขาดทุนต้องรออย่างน้อย 30 นาทีก่อนเข้าใหม่ 30 นาทีนี้ไม่ใช่รอเฉยๆ แต่ใช้เขียนบันทึกการเทรด: ทำไมเข้า? stop loss สมเหตุสมผลไหม? ถ้าเริ่มใหม่จะทำอย่างไร? ปกติเขียนไปเขียนมาอารมณ์ก็สงบลง มีครั้งหนึ่งฉันซื้อที่ 1975 ตั้ง stop loss 1970 ผลถูกชน stop loss ขาดทุน 250 ดอลลาร์ ตอนนั้นอยากขายที่ 1973 ทันที แต่บังคับตัวเองรอ 30 นาที หลังจากรอพบว่าราคาจริงๆ แล้วสร้างแนวรับที่ 1972 หากขายตอนนั้นอาจโดนอีก ต่อมาฉันซื้อที่ 1978 ออกทำกำไร
ข้อสาม: ปริมาณล็อตคงที่ทุกออเดอร์ หลังขาดทุนห้ามเพิ่มล็อตเด็ดขาด แต่ก่อนฉันมักคิดว่า "ขาดทุนแล้วต้องเพิ่มล็อตเพื่อเอาคืน" ตอนนี้ไม่ว่าสถานการณ์ใด 0.5 ล็อตก็คือ 0.5 ล็อต กำไรก็ไม่เพิ่ม กฎนี้ฟังดูง่ายแต่ปฏิบัติยากที่สุด เพราะผลตอบแทนที่อาจได้จากการเพิ่มล็อตนั้นน่าดึงดูดมาก แต่การกำหนดล็อตคงที่นี้เองทำให้ฉันไม่บาดเจ็บสาหัสเมื่อขาดทุนติดกัน
Price Action ช่วยให้ฉันเห็นตลาด ไม่ใช่อารมณ์
การเทรดแก้แค้นมักเกิดตอนอารมณ์ปั่นป่วน ตอนนั้นมองอินดิเคเตอร์อะไรก็เหมือนสัญญาณ ประสบการณ์ของฉันคือ กลับไปที่ price action ดั้งเดิมที่สุด: แนวรับแนวต้าน เส้นแนวโน้ม รูปแบบแท่งเทียน สิ่งเหล่านี้ไม่เปลี่ยนตามอารมณ์ของคุณ
เช่นครั้งหนึ่ง ฉันซื้อที่ 1930 ตั้ง stop loss 1925 ผลราคาลงไปถึง 1922 แล้วดีดกลับ หลังจากชน stop loss ฉันก็พุ่งขึ้นไปถึง 1940 ตอนนั้นอยากไล่ซื้อมาก แต่เปิดกราฟดู 1940 คือแนวต้านเดิม และแท่งเทียนมีไส้บนยาว บ่งชี้แรงขายหนัก ฉันจึงเลิกไล่ซื้อ ต่อมาราคาลงจริงแถว 1940 หากตอนนั้นไล่ซื้อด้วยอารมณ์ อาจขาดทุนอีก
ตอนนี้ทุกครั้งหลังขาดทุน ฉันจะดูกราฟ 4 ชั่วโมงก่อน ยืนยันว่าแนวโน้มใหญ่เปลี่ยนหรือไม่ หากแนวโน้มไม่เปลี่ยนเป็นเพียงความผันผวนระยะสั้น ฉันจะรอราคากลับไปที่จุดสำคัญแล้วค่อยพิจารณาเข้า หากแนวโน้มเปลี่ยน ฉันจะเลิกเทรดวันนั้นทันที เช่นเดือนที่แล้ว ราคาทองคำแกว่งแถว 2000 ฉันซื้อสองครั้งถูก stop loss ขาดทุน 600 ดอลลาร์ ดูกราฟ 4 ชั่วโมงพบว่า 2000 เป็นแนวPsychologicalสำคัญ และพุ่งขึ้นแล้วร่วงหลายครั้งเกิด double top ฉันจึงหยุดซื้อ รอสัญญาณขาย ต่อมาราคาหลุด 1980 ฉันขายที่ 1978 ออกทำกำไร
พูดสองประโยคสุดท้าย
การเทรดแก้แค้นเป็นหลุมที่เทรดเดอร์ทุกคนเจอ ฉันก็เช่นกัน ต่างกันที่บางคนถูกมันเก็บเกี่ยวซ้ำๆ บางคนใช้เป็นโอกาสปรับปรุงระบบ ตอนนี้ความถี่ในการเทรดของฉันต่ำกว่าแต่ก่อนมาก บางวันเทรดแค่หนึ่งหรือสองออเดอร์ แต่เส้น equity กลับนิ่งกว่า สัปดาห์ก่อนวันหนึ่งฉันขายที่ 1955 ตั้ง stop loss 1960 ผลถูกชน stop loss ขาดทุน 250 ดอลลาร์ ฉันปิดคอมพิวเตอร์ ลงไปเดินข้างล่าง 20 นาที กลับมาเขียนบันทึก แล้ววันนั้นก็ไม่เทรดอีก วันถัดมาราคาทองคำลงไป 1940 ฉันซื้อที่ 1942 ได้กำไร 300 ดอลลาร์
พูดสิ่งนี้ไม่ใช่เพื่ออวด แต่ต้องการบอกคุณว่า: หลังขาดทุนอยากเอาคืนทันทีเป็นสัญชาตญาณของมนุษย์ แต่ตลาดไม่เปลี่ยนทิศทางตามอารมณ์คุณ การใช้กฎควบคุมตัวเอง ใช้ price action ตัดสินตลาด ได้ผลกว่าอินดิเคเตอร์ทางเทคนิคใดๆ